Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Οι δημοκρατίες σας βρωμάνε φασισμό...


Τρία ξεχωριστά πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα ανέδειξαν με τον πιο ανησυχητικό τρόπο τις ισχυρές αλλά για χρόνια καλά κρυμμένες “μαύρες” δικλίδες ασφαλείας της αστικής δημοκρατίας. Η εκλογή Trump στην θέση του “πλανητάρχη”, το δημοψήφισμα Erdoğan, και η αναμέτρηση Le Pen – Macron στον δεύτερο γύρο των εκλογών της Γαλλίας. Φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνάμε την μετάλλαξη του ΟΧΙ μετά το δημοψήφισμα Τσίπρα στην Ελλάδα.

Όλα τα παραπάνω έλαβαν χώρα σε δημοκρατικές χώρες, με “νόμιμες” εκλογικές διαδικασίες εκφράζοντας την ... λαϊκή βούληση. Η διαπίστωση αυτή δεν αναιρείται ούτε από την νοθεία στο τουρκικό δημοψήφισμα, καθώς αποτελεί απλώς μια ακραία εκδοχή της θεσμοθετημένης νοθείας του αμερικάνικου εκλογικού συστήματος όπου νίκησε ο υποψήφιος με τις λιγότερες ψήφους, ούτε από την κωλοτούμπα Τσίπρα η οποία έγινε αποδεκτή δυόμιση μήνες αργότερα με νέο νόμιμο εκλογικό αποτέλεσμα.

Η συστημική κρίση του καπιταλιστικού οικονομικού συστήματος δεν αφήνει περιθώρια για κοινωνικές πολιτικές και πολύ δημοκρατία. Η νεοφιλελεύθερες πολιτικές πρέπει να εφαρμοστούν με κάθε τρόπο. Αν δεν μπορεί να τις εφαρμόσει μια σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση πρέπει να έρθει μια δεξιά ή και μία ακροδεξιά. Αν η δεξιά αντιμετωπίζει κινηματικούς φραγμούς μπορεί να έρθει η “αριστερά” να ολοκληρώσει το ξεπούλημα. Αν ένας πρόεδρος χρειάζεται περισσότερες εξουσίες συγκεντρωμένες στο πρόσωπό του μπορεί να τις πάρει. Αν το μοντέλο του ειρηνιστή προέδρου δεν ταιριάζει πια με τους αναγκαίους ιμπεριαλιστικούς βομβαρδισμούς τότε μπορεί να υιοθετηθεί το μοντέλο του προέδρου με τσαμπουκά και αρχίδια.

Αυτή είναι η αστική δημοκρατία με τις κυβερνήσεις που εκλέγονται από λιγότερο του ενός τετάρτου των πολιτών μιας χώρας και πολλές φορές αποφασίζουν τι θα συμβεί σε άλλες χώρες ή και σε ολόκληρο τον πλανήτη. Ενίοτε, αν δεν βγαίνουν τα κουκιά, διορίζονται και κυβερνήσεις χωρίς καθόλου εκλογές προκειμένου να συνεχιστεί το έργο. Που και που γίνονται και δημοψηφίσματα των οποίων τα αποτελέσματα αλλοιώνονται κατά βούληση πριν ή μετά το πέρας της διαδικασίας.

Σε αυτό το σημείο της ροής της σκέψης ίσως κάποιος που διαβάζει αυτές τις γραμμές να σκεφτεί πως αφού δεν έχουμε δημοκρατία τελικά ζούμε μια χούντα ή ακόμη χειρότερα να αναρωτηθεί μήπως με τη χούντα ήμασταν καλύτερα αφού έτσι κι αλλιώς δημοκρατία δεν έχουμε. Όχι, ούτε χούντα έχουμε ούτε τότε ήταν καλύτερα. Εκτός κι αν εννοούμε καλύτερα τις εν ψυχρώ δολοφονίες, τα βασανιστήρια, το ξύλο, τις απαγορεύσεις κυκλοφορίας, τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων κλπ. Όχι δεν έχουμε φτάσει ακόμη σε αυτό το σημείο όμως κάτι μαύρο αχνοφαίνεται στον ορίζοντα της δημοκρατίας μας κι έχει την οσμή του πεθαμένου.

Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2016

Χαλασμένο τηλέφωνο




Η είδηση ότι το περιοδικό UNFOLLOW εξαγοράστηκε από τον Βαγγέλη Μαρινάκη μας έπεσε κάπως βαριά. Όταν ρωτήσαμε πως τεκμηριώνεται κάτι τέτοιο η απάντηση ήρθε αποστομωτική. “Μου το είπε ο ... που είναι μέσα στον εκδοτικό χώρο και ξέρει. Τι να κάνουμε δεν είναι όλα όπως φαίνονται.”

Τι να κάνουμε κι εμείς... ψάξαμε, προκειμένου να δούμε πως είναι και πως φαίνονται.

Και ιδού πως φαίνονται...

Παναγιώτης Σωτήρης και λοιποί του UNFOLLOW μεταβάλλονται σε δημοσιογραφικές πόρνες του Μαρινάκη. (Φράση από άρθρο στο blog ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ)

Οι διανοούμενοι -άσπιλοι -αμόλυντοι -ασυμβίβαστοι συντελεστές του UNFOLLOW ... θα σπονσοράρονται από τον “σύντροφο” Μαρινάκη. (Φράση από άρθρο του TVXS)

Το αριστερό UNFOLLOW έγινε ένθετο στα δεξιά ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ. (Σύμφωνα με το PERIODISTA)

UNFOLLOW και Μαρινάκης ένωσαν τις δυνάμεις τους. (Τιτλος στο TVXS)

και πως είναι...

Τελικά η αλήθεια δεν άργησε να βρεθεί. Τρία άτομα από την δημοσιογραφική ομάδα του UNFOLLOW (Λευτέρης Χαραλαμπόπουλος, Παναγιώτης Σωτήρης και Αυγουστίνος Ζενάκος) συνεργάζονται και σε ένα ακόμη έντυπο με το όνομα REPORT το οποίο είναι ένθετο στην εφημερίδα ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ της οποίας ο εκδότης έχει στενή σχέση με τον Βαγγέλη Μαρινάκη.

Η συνεργασία αυτή αποτελεί σίγουρα αντικείμενο κριτικής. Όμως όταν φτάνουμε στο σημείο να υποβαθμίζουμε εμμέσως μέχρι και τα ντοκιμαντέρ του Άρη Χατζηστεφάνου επειδή αρθρογραφεί κι εκείνος στο UNFOLLOW λόγω του υποτιθέμενου ξεπουλήματος του περιοδικού στον εφοπλιστή κάτι δεν πάει καλά.

Να θυμίσουμε απλά ότι ο Άρης Χατζηστεφάνου κάνει εκπομπές και στο ραδιόφωνο ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ. Μάλλον αποδεικνύεται ότι τελικά πίσω από την εξαγορά του UNFOLLOW κρύβεται ο ΣΥΡΙΖΑ...

Για συνέλθετε...

Τετάρτη, 14 Σεπτεμβρίου 2016

Τα παιδιά τους και τα παιδιά μας




Τον γύρο του διαδικτύου έχει κάνει η απόφαση του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του 5ου δημοτικού Ωραιόκαστρου Θεσσαλονίκης να μην δεχτούν παιδιά προσφύγων στο σχολείο τους.



Το έγγραφο που έστειλαν στον πρόεδρο της ένωσης γονέων του δήμου Ωραιόκαστρου στις 8/9/2016 σχολιάστηκε πολύ στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στο ραδιόφωνο και στην τηλεόραση. Αποτέλεσμα η παραίτηση του προέδρου της ένωσης γονέων και αποδέκτη του συγκεκριμένου εγγράφου.



Είναι οι γονείς αυτοί ρατσιστές;

Καταρχάς το έγγραφο αυτό δεν είναι το μόνο. Υπάρχουν παρόμοιες αποφάσεις λιγότερο ή περισσότερο σκληρές και από άλλους συλλόγους. Από την άλλη μεριά υποστηρίζεται ότι οι αποφάσεις αυτές δεν ήταν ομόφωνες καθώς κάποιοι δεν κλήθηκαν στις συνελεύσεις είτε αποχώρησαν είτε η ψήφος τους δεν μετρήθηκε.



Οι γονείς που πήραν αυτή την απόφαση υποστηρίζουν ότι δεν θα είχαν πρόβλημα αν γινόταν σωστός εμβολιασμός στα σχολεία για την φυματίωση. Ο πρόεδρος του συλλόγου γονέων που πήρε την εν λόγω απόφαση ισχυρίζεται ότι οι μισοί μαθητές των σχολείων του δήμου δεν έχουν κάνει το εμβόλιο με ευθύνη του υπουργείου. Δεν είναι ρατσιστές υποστηρίζουν απλά φοβούνται για την υγεία των παιδιών τους.

Έχουν δίκιο;

Ναι, έχουν δίκιο να φοβούνται για την υγεία των παιδιών τους. Δεν είναι ρατσισμός να προστατεύεις το παιδί σου από ενδεχόμενη ασθένεια, ρατσισμός είναι να θεωρείς ότι η ασθένεια κολλάει από συγκεκριμένη φυλετική ομάδα ατόμων.

Ρατσισμός είναι να μην διαμαρτύρεσαι για τις ελλείψεις εμβολιασμών αλλά να στερείς το δικαίωμα στην μόρφωση σε κάποια παιδιά επειδή δεν είναι εμβολιασμένα. Ρατσισμός είναι να μην αγωνίζεσαι για καλύτερες συνθήκες υγείας για τους ανθρώπους που βρέθηκαν στην χώρα σου αλλά να τους βάζεις σε στρατόπεδα εσώκλειστους για να μην κολλήσεις. Ρατσισμός είναι να μην αγωνίζεσαι για το δικαίωμα όλων στην εργασία και την στέγαση αλλά να θεωρείς ίσους, με ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις, μόνο όσους έχουν δουλειά και σπίτι.

Οι γονείς αυτοί είναι ρατσιστές γιατί δεν φοβούνται την φυματίωση αλλά φοβούνται τον άλλον.

Πως αντιμετωπίζεται όμως το φαινόμενο;

1. Οι καθηγητές μπορούν απλά να μην αθετήσουν τον όρκο που έχουν δώσει "...ούτως ημάς χρησίμους καταστήσωμεν προς πάντας τους δεομένους της ημετέρας αρωγής, και εν πάση ανθρώπων κοινωνία αεί".

2. Ο εισαγγελέας μπορεί να παρέμβει...



3. Οι γονείς που δεν συμφωνούν με τις ανωτέρω αποφάσεις να οργανωθούν και να κινητοποιηθούν. Να απαιτήσουν να γίνουν οι απαραίτητοι εμβολιασμοί σε όλα τα παιδιά Ελλήνων και μεταναστών.

4. Εμείς να συνειδητοποιήσουμε ότι ο ρατσισμός και ο φασισμός φουντώνουν στην κοινωνία μας κάθε λεπτό που περνάει και να τους τσακίσουμε όπου τους συναντάμε.

Αν δεν θέλουμε να ζήσουμε σε μία κοινωνία αποκλεισμών και διακρίσεων, σε μια κοινωνία με στρατόπεδα συγκέντρωσης και απαρτχάιντ, σε μια κοινωνία χωρισμένη σε ανθρώπους και υπανθρώπους με κάποιον αρχηγό να θέτει τα όρια μεταξύ των δύο κατηγοριών πρέπει να δράσουμε τώρα και να δρούμε διαρκώς μέχρι την εγκαθίδρυση μιας δίκαιης κοινωνίας “από τον καθένα σύμφωνα με τις δυνατότητές στου, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του”.